معلم مینیمالیست: چگونه با انجام کار کمتر، یادگیری عمیق تری خلق کنیم؟ (قانون ۲۰/۸۰ در تدریس)

چکیدهدر عصر انفجار اطلاعات و تراکم برنامه های درسی، معلمان با پدیده ای به نام «تراکم شناختی» و «فرسودگی شغلی» مواجه هستند. نظام های آموزشی سنتی و مدرن، هر دو با افزودن مداوم بر وظایف معلم، ابزارها و محتوا، فضایی ماکسیمالیستی ایجاد کرده اند که در آن کمیت بر کیفیت سایه افکنده است. این مقاله با الهام از اصل پارتو (قانون ۲۰/۸۰) و فلسفه مینیمالیسم، رویکردی نوین تحت عنوان «معلم مینیمالیست» را معرفی می کند. فرضیه اصلی این است که ۲۰ درصد از فعالیت های آموزشی، مسئول ۸۰ درصد از نتایج یادگیری هستند و شناسایی و تمرکز بر این اقلیت حیاتی، کلید تحول آموزشی است. در این پژوهش هشت بخشی، استراتژی های حذف زوائد در طراحی آموزشی، روش های تدریس، سنجش و مدیریت کلاس بررسی می شود. هدف، کاهش حجم کاری بیهوده معلم به منظور آزادسازی فضای ذهنی و زمانی برای تعمیق یادگیری دانش آموزان است. ما استدلال می کنیم که وقتی معلم «کمتر» انجام می دهد (کمتر حرف می زند، کمتر تصحیح می کند، و کمتر دخالت می کند)، دانش آموز مجبور می شود «بیشتر» انجام دهد (بیشتر فکر کند، بیشتر تعامل کند و بیشتر مسئولیت بپذیرد) و یادگیری واقعی دقیقا در همین انتقال بار شناختی رخ می دهد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: مینیمالیسم آموزشی ، اصل پارتو (۲۰/۸۰) ، بار شناختی ، یادگیری عمیق ، مدیریت کلاس ، طراحی آموزشی ، فرسودگی شغلی معلمان.