تاثیر بازی های دیجیتال آموزشی بر یادگیری پایدار و پویا

چکیدهدر عصر حاضر، ظهور فناوری های نوین ارتباطی و اطلاعاتی، پارادایم های سنتی آموزش را به چالش کشیده است. بازی های دیجیتال آموزشی به عنوان یکی از کارآمدترین ابزارهای این عصر، پتانسیل عظیمی برای تغییر ماهیت یادگیری از حالتی منفعل به فرآیندی پویا و پایدار دارند. این مقاله با هدف تحلیل عمیق نقش بازی های دیجیتال در تعمیق یادگیری و ایجاد پایداری در دانش کسب شده تدوین شده است. استدلال اصلی پژوهش بر این مبنا است که بازی های دیجیتال با درگیر کردن همزمان ابعاد شناختی، عاطفی و رفتاری فراگیران، منجر به شکل گیری یادگیری پویا (مبتنی بر تعامل و بازخورد آنی) و یادگیری پایدار (مبتنی بر ماندگاری و انتقال دانش به موقعیت های جدید) می شوند. در این نوشتار، ضمن بررسی مبانی نظری و روان شناختی، به چالش های بومی سازی و پیاده سازی این ابزارها در نظام آموزشی ایران نیز پرداخته شده و راهکارهایی برای معلمان و والدین ارائه می گردد. نتایج نشان می دهد که ادغام صحیح بازی وارسازی و بازی های جدی در برنامه درسی، می تواند انگیزه درونی دانش آموزان را به طرز چشمگیری افزایش داده و مفاهیم انتزاعی را به تجربیات ملموس تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: بازی های دیجیتال آموزشی ، یادگیری پایدار ، یادگیری پویا ، بازی وارسازی (گیمیفیکیشن) ، تکنولوژی آموزشی ، تعامل شناختی ، انگیزه درونی.