معلم به عنوان راهنما نه قاضی، باز تعریف اقتدار آموزشی در عصر جدید

چکیدهدر هزاره سوم و با ورود به عصر پسا دیجیتال، پارادایم های سنتی آموزش که بر مبنای انتقال یک سویه ی دانش و ارزشیابی های تنبیهی استوار بودند، با چالش های وجودی عمیقی مواجه شده اند. این مقاله با هدف واکاوی گذار از نقش سنتی “معلم به عنوان قاضی” (داوری کننده نهایی و منبع مطلق قدرت) به نقش مدرن “معلم به عنوان راهنما” (تسهیل گر و هم آفرین دانش) تدوین شده است. مسئله اصلی پژوهش حاضر، بررسی بحران اقتدار در کلاس های درس امروزی و ضرورت بازتعریف این اقتدار بر مبنای تعامل، اعتماد و هدایت گری است. در این راستا، با بهره گیری از منابع معتبر ایرانی و رویکردهای نوین علوم تربیتی، استدلال می شود که اقتدار حقیقی معلم در عصر جدید، نه از جایگاه قانونی و توانایی نمره دهی، بلکه از توانایی او در هدایت فرآیندهای پیچیده ی یادگیری و حمایت عاطفی-شناختی از دانش آموز نشات می گیرد. یافته های تحلیلی نشان می دهد که تغییر رویکرد از قضاوت به راهنمایی، منجر به افزایش انگیزه درونی، کاهش اضطراب تحصیلی و پرورش تفکر انتقادی در فراگیران می شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی اقتدار آموزشی ، معلم تسهیل گر ، ارزشیابی توصیفی ، روانشناسی تربیتی ، یادگیری سازنده گرایانه ، عصر دیجیتال ، روابط معلم و شاگرد.