پل زدن بر شکاف نسلی و فرهنگی دیجیتال در آموزش

چکیدهدر عصر حاضر، نظام های آموزشی در سراسر جهان و به ویژه در ایران، با پدیده ای چندوجهی مواجه هستند که از همگرایی سه شکاف عظیم ناشی می شود: شکاف دیجیتال، شکاف نسلی و شکاف فرهنگی. شکاف دیجیتال تنها به دسترسی نابرابر به ابزارها محدود نمی شود، بلکه به تفاوت در مهارت های کاربری و بهره برداری معنا دار از فناوری اشاره دارد. هم زمان، شکاف نسلی میان «بومیان دیجیتال» (دانش آموزان) و «مهاجران دیجیتال» (معلمان و والدین)، تعارضات شناختی و ارتباطی عمیقی را در کلاس های درس ایجاد کرده است. علاوه بر این، شکاف فرهنگی ناشی از ورود فناوری های وارداتی و محتوای جهانی، چالش هایی را برای هویت بومی و ارزش های محلی در بستر آموزش پدید آورده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و انتقادی، به بررسی هم پوشانی این سه شکاف در نظام آموزشی می پردازد. هدف اصلی، تبیین راهکارهایی برای گذار از این وضعیت بحرانی و تبدیل تهدیدهای موجود به فرصت هایی برای یادگیری عمیق و پایدار است. با بررسی ادبیات پژوهشی و استناد به مطالعات داخلی، این نوشتار استدلال می کند که پل زدن بر این شکاف ها نیازمند بازمهندسی برنامه درسی، توانمندسازی انسانی و بومی سازی محتوای دیجیتال است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: شکاف دیجیتال ، شکاف نسلی ، بومیان دیجیتال ، عدالت آموزشی ، فرهنگ سازمانی مدارس ، سواد رسانه ای ، تحول دیجیتال.