ارتباط آموزشی موثر در بستر فناوری

چکیدهدر عصر کنونی، فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام های آموزشی جهان و ایران تثبیت شده است. گذار از آموزش سنتی چهره به چهره به محیط های یادگیری الکترونیکی، ماهیت تعاملات میان معلم و فراگیر را دگرگون ساخته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی ابعاد گوناگون ارتباط آموزشی موثر در بستر فناوری تدوین شده است. در این مقاله، ضمن تبیین مبانی نظری ارتباطات دیجیتال، به نقش ابزارهای نوین در تسهیل یادگیری، موانع موجود در زیرساخت های آموزشی ایران و راهکارهای ارتقای کیفیت تعاملات پرداخته می شود. یافته ها نشان می دهند که صرف وجود فناوری تضمین کننده یادگیری نیست، بلکه «کیفیت ارتباط» و «حضور اجتماعی و شناختی» در فضای مجازی، مولفه های کلیدی موفقیت هستند. همچنین، تغییر نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر و تغییر نقش دانش آموز به یادگیرنده خودتنظیم، از الزامات این پارادایم جدید است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و با استناد به پژوهش های بومی، مدلی برای ارتباط موثر ارائه می دهد که بر سه اصل تعامل، بازخورد و شخصی سازی استوار است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی ارتباط آموزشی ، فناوری اطلاعات ، یادگیری الکترونیکی ، تعامل در فضای مجازی ، سواد دیجیتال ، آموزش مجازی در ایران.