نوروبیولوژی «ملال»: چرا دانش آموزان خسته می شوند و چگونه ترشح دوپامین طبیعی را در کلاس فعال کنیم؟

چکیدهدر عصر حاضر، پدیده «ملال» یا خستگی شناختی در کلاس های درس به یکی از چالش های اصلی نظام آموزشی تبدیل شده است. برخلاف تصور رایج که ملال را صرفا نشانه ای از تنبلی یا بی انگیزگی می داند، یافته های علوم اعصاب نشان می دهد که این حالت یک پاسخ فیزیولوژیک مغز به فقدان تحریکات مناسب دوپامینرژیک است. این مقاله با هدف واکاوی مکانیسم های عصبی درگیر در فرآیند خستگی ذهنی و ارائه راهکارهای عملی برای فعال سازی سیستم پاداش مغز تدوین شده است. تمرکز اصلی بر نقش دوپامین به عنوان انتقال دهنده عصبی «انتظار پاداش» و چگونگی دستکاری محیط آموزشی برای بهینه سازی ترشح آن است. با بررسی عملکرد قشر پیش پیشانی (PFC) و شبکه حالت پیش فرض (DMN)، استراتژی هایی مبتنی بر «خطای پیش بینی پاداش»، «تعاملات اجتماعی هم افزا» و «بازخوردهای آنی» ارائه می شود. نتایج نشان می دهد که تبدیل کلاس درس به محیطی غنی از نظر حسی و شناختی، می تواند چرخه ملال را شکسته و یادگیری عمیق را تسهیل کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: نوروبیولوژی ملال ، دوپامین ، آموزش مغز-محور ، قشر پیش پیشانی ، انگیزش درونی ، سیستم پاداش مغز.