اثر «Zeigarnik» در تدریس: استفاده از تکالیف ناتمام و تعلیق های داستانی برای درگیر کردن ذهن دانش آموزان بعد از زنگ کلاس

چکیدهدر روان شناسی شناختی، اثر زایگارنیک (Zeigarnik Effect) بیان می کند که افراد تمایل دارند کارهای ناتمام یا قطع شده را بهتر از کارهای تکمیل شده به خاطر بسپارند. این پدیده که ریشه در تنش روانی ناشی از عدم «تکمیل» دارد، می تواند به عنوان یک ابزار قدرتمند پداگوژیک در کلاس های درس مدرن مورد استفاده قرار گیرد. در حالی که سیستم های آموزشی سنتی بر «بستن پرونده یادگیری» در انتهای هر جلسه تاکید دارند، رویکردهای نوین مبتنی بر این اثر، پیشنهاد می کنند که باز گذاشتن حلقه های شناختی و ایجاد تعلیق های روایی، می تواند درگیری ذهنی دانش آموزان را به خارج از ساعات مدرسه گسترش دهد. این مقاله با بررسی مکانیسم های عصبی-روانی تنش شناختی، استراتژی هایی را برای طراحی «تکالیف ناتمام هوشمند» و «تدریس سریالی» ارائه می دهد. هدف نهایی، تبدیل اضطراب ناشی از ندانستن به اشتیاق برای کشف و افزایش ماندگاری اطلاعات در حافظه بلندمدت است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: اثر زایگارنیک ، تنش شناختی ، آموزش تعلیقی ، حافظه فعال ، تکالیف ناتمام ، درگیری تحصیلی ، روان شناسی یادگیری.