نوروپلاستی و بازخورد: چگونه نوع کلمات معلم در تصحیح اوراق، ساختار فیزیکی مغز دانش آموز را تغییر می دهد؟

چکیدهمغز انسان، نه یک سخت افزار ثابت، بلکه یک ارگانیسم پویا و در حال تغییر است که تحت تاثیر تجربیات محیطی، ساختار فیزیکی خود را بازآرایی می کند. این ویژگی که «نوروپلاستی» (Neuroplasticity) نام دارد، اساس یادگیری و حافظه است. در بستر آموزشی، بازخورد معلم بر روی اوراق امتحانی یا تکالیف، تنها انتقال اطلاعات نیست؛ بلکه یک محرک عصبی قدرتمند است که می تواند مسیرهای سیناپسی را تقویت یا تضعیف کند. این مقاله جامع با رویکرد علوم اعصاب شناختی و تربیتی، به بررسی مکانیسم های سلولی و مولکولی می پردازد که از طریق آن ها، کلمات نوشتاری معلم به سیگنال های بیولوژیک تبدیل شده و معماری مغز دانش آموز را تغییر می دهند. تمرکز ویژه بر تفاوت فاحش میان تاثیرات عصب شناختی بازخوردهای «شخصیت-محور/قضاوت گر» و بازخوردهای «فرآیند-محور/رشددهنده» است. شواهد نشان می دهد که بازخوردهای منفی و خشن، با فعال سازی محور HPA و ترشح کورتیزول، منجر به آتروفی هیپوکامپ و کاهش تراکم سیناپسی در قشر پیش پیشانی می شوند، در حالی که بازخوردهای سازنده با تحریک سیستم پاداش دوپامینرژیک و افزایش فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF)، میلین سازی و کارایی شبکه های عصبی را ارتقا می دهند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: نوروپلاستی ، بازخورد معلم ، علوم اعصاب تربیتی ، قشر پیش پیشانی ، آمیگدال ، سیناپتوژنز ، استرس سمی ، ذهنیت رشد.