اشتباهات دوست داشتنی: ایجاد فرهنگ «جشن گرفتن برای اشتباه» در کلاس ریاضی جهت کاهش اضطراب امتحان.

چکیدهآموزش ریاضیات در ایران و بسیاری از نظام های آموزشی جهان، همواره با سایه سنگینی از اضطراب و کمال گرایی منفی همراه بوده است. دانش آموزان غالبا ریاضی را به عنوان درسی «سیاه و سفید» می شناسند که در آن تنها یک پاسخ صحیح وجود دارد و هرگونه انحراف از آن، نشانه ای از بی استعدادی یا کم هوشی تلقی می شود. این نگرش، بستر اصلی شکل گیری «اضطراب ریاضی» است که به فلج شدن تفکر در جلسات امتحان منجر می گردد. مقاله حاضر با رویکردی نوین و مبتنی بر یافته های عصب شناسی تربیتی و روان شناسی یادگیری، به دنبال تغییر این پارادایم است. هدف اصلی این پژوهش، تبیین راهکارهای عملی برای تبدیل کلاس ریاضی به محیطی امن برای اشتباه کردن و فراتر از آن، «جشن گرفتن برای خطاها» است. استدلال اصلی این است که اشتباهات، نه نشانگر شکست، بلکه شواهد عینی رخ دادن یادگیری و جرقه های رشد مغزی هستند. در این نوشتار، طی هشت بخش مجزا و مبسوط، مبانی نظری ترس از اشتباه، فیزیولوژی مغز در مواجهه با خطا، راهکارهای ایجاد امنیت روانی، تکنیک های تحلیل خطا، روش های تدریس مبتنی بر اشتباه، تغییر در شیوه های سنجش، نقش الگویی معلم و در نهایت تاثیر این فرهنگ بر کاهش اضطراب امتحان مورد واکاوی عمیق قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که عادی سازی اشتباه، منجر به تقویت «طرز فکر رشد»، افزایش تاب آوری تحصیلی و کاهش چشمگیر هورمون های استرس در موقعیت های ارزشیابی می شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: اضطراب ریاضی ، فرهنگ اشتباه ، طرز فکر رشد ، عصب شناسی یادگیری ، ارزشیابی توصیفی ، تاب آوری تحصیلی ، آموزش ریاضی ، روان شناسی تربیتی.