کوچینگ (Coaching) به جای تدریس: تغییر نقش معلم از دانای کل به تسهیل گر کشف

چکیدهدر عصر انفجار اطلاعات و هوش مصنوعی، مدل های سنتی آموزش که بر انتقال یک سویه دانش از معلم (به عنوان دانای کل) به دانش آموز (به عنوان لوح سفید) استوار بودند، کارایی خود را از دست داده اند. این مقاله به بررسی پارادایم نوین «معلم در نقش کوچ» می پردازد؛ رویکردی که در آن تمرکز از «آموزش دادن» به «یادگیری عمیق» تغییر می یابد. در این مدل، معلم به جای ارائه پاسخ های آماده، با استفاده از مهارت های کوچینگ نظیر پرسشگری قدرتمند، گوش دادن فعال و بازخورد رشددهنده، فرآیند تفکر انتقادی و حل مسئله را در دانش آموزان تسهیل می کند. این پژوهش با واکاوی مبانی عصب شناسی یادگیری، نشان می دهد که چگونه فضای امن کوچینگ منجر به فعال سازی قشر پیش پیشانی مغز و افزایش درگیری شناختی می شود. همچنین با نقد نظام آموزشی حافظه محور فعلی، چالش های پیاده سازی این رویکرد در بافت فرهنگی و مدارس ایران بررسی شده و راهکارهای عملی برای گذار از تدریس سنتی به تسهیل گری آموزشی ارائه می گردد. هدف نهایی، تربیت یادگیرندگانی خودراهبر، خلاق و تاب آور برای زیستن در جهان پیچیده آینده است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: کوچینگ آموزشی ، تسهیل گری ، یادگیری اکتشافی ، پرسشگری سقراطی ، خودراهبری ، فراشناخت ، بازخورد سازنده ، تحول در آموزش.