هوش مصنوعی و توسعه مهارت های قرن بیست ویکم: فرصت ها و تهدیدها برای نظام آموزشی ایران

در عصر حاضر که با تحولات شگرف فناوری اطلاعات و ارتباطات همراه است و جوامع بشری با سرعتی باورنکردنی به سمت دیجیتالی سازی همه جانبه حرکت می کنند، هوش مصنوعی به عنوان یکی از برجسته ترین و تاثیرگذارترین دستاوردهای علمی و فناورانه قرن بیست ویکم، نقش محوری و غیرقابل انکاری در تحول و دگرگونی بنیادین نظام های آموزشی سراسر جهان ایفا می کند و پتانسیل بی نظیری برای توسعه و ارتقای مهارت های ضروری و حیاتی قرن بیست ویکم در میان فراگیران و دانش آموزان فراهم می آورد. این مقاله با هدف بررسی جامع و همه جانبه فرصت ها، ظرفیت ها، چالش ها و تهدیدهای ناشی از به کارگیری هوش مصنوعی در نظام آموزشی ایران به منظور توسعه مهارت های قرن بیست ویکم تدوین شده است و تلاش دارد تا با استفاده از رویکردی تحلیلی-توصیفی و مرور منابع معتبر علمی و پژوهشی، تصویری روشن و دقیق از وضعیت موجود، الزامات، پیش نیازها و راهکارهای عملی برای بهره برداری بهینه از این فناوری نوظهور در فضای آموزشی کشور ارائه دهد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با فراهم آوری فرصت های بی نظیر برای یادگیری شخصی سازی شده، تقویت تفکر انتقادی و خلاقیت، توسعه مهارت های حل مسئله و همکاری، و ایجاد محیط های یادگیری تعاملی و جذاب، به ارتقای قابل ملاحظه کیفیت آموزش و رشد مهارت های قرن بیست ویکم در دانش آموزان ایرانی کمک شایانی نماید، اما در عین حال، چالش های جدی و قابل توجهی همچون کمبود زیرساخت های فناورانه، نبود معلمان مجرب و آموزش دیده در این حوزه، محدودیت های بودجه ای، شکاف دیجیتال میان مناطق شهری و روستایی، و نگرانی های اخلاقی و حریم خصوصی نیز وجود دارد که نیازمند توجه ویژه، برنامه ریزی دقیق و اتخاذ سیاست های هوشمندانه و کاربردی است تا بتوان از این فناوری به بهترین شکل ممکن در راستای اهداف تعالی بخش آموزشی و تربیتی بهره برد و نظام آموزشی ایران را برای ورود موفقیت آمیز به عصر دیجیتال و اقتصاد دانش بنیان آماده ساخت.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مهارت های قرن بیست ویکم ، نظام آموزشی ایران ، فناوری آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، تحول دیجیتال آموزش