تاثیر نگرش معلمان بر انگیزش دانش آموزان در درس ریاضی

هدف این مقاله، بررسی نقش حیاتی نگرش معلمان ریاضی بر انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. نگرش معلمان، شامل باورها، احساسات و تمایلات رفتاری آنها نسبت به ریاضیات و تدریس آن، تاثیر مستقیمی بر جو عاطفی کلاس، خودپنداره دانش آموزان و میل آنها به یادگیری می گذارد. با مرور نظام مند پژوهش های نظری و تجربی، این مقاله نشان می دهد که معلمان دارای نگرش مثبت و رشدگرا، با کاهش اضطراب ریاضی، تقویت خودکارآمدی دانش آموزان و به کارگیری روش های تدریس مشارکتی و خلاق، به طور معناداری انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان را افزایش می دهند. در مقابل، نگرش منفی یا اضطراب بالای معلمان می تواند سبب ایجاد چرخه ای از ترس و اجتناب از ریاضی شود. مقاله حاضر با تحلیل این مکانیسم ها، بر لزوم توجه به تربیت و آموزش معلمان با تمرکز بر جنبه های نگرشی و روان شناختی تاکید کرده و راهکارهای عملی برای بهبود نگرش معلمان و در نتیجه، انگیزش دانش آموزان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

نگرش معلمان ، انگیزش دانش آموزان ، آموزش ریاضی ، خودکارآمدی ریاضی ، اضطراب ریاضی ، تدریس خلاق