رابطه تدریس با روش بارش فکری در کلاس درس با رشد خلاقیت و تفکر فعال دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین به کارگیری روش تدریس مبتنی بر بارش فکری در کلاس درس با میزان رشد خلاقیت و تفکر فعال دانش آموزان است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره متوسطه اول شهر … در سال تحصیلی … بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، ۳۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه روش تدریس بارش فکری، پرسشنامه خلاقیت تورنس و پرسشنامه تفکر فعال دانش آموزان بود که روایی آن ها به تایید خبرگان و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ بالاتر از ۰/۸۰ تایید شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها نشان داد بین تدریس با روش بارش فکری و خلاقیت دانش آموزان (r=۰/۶۲) و همچنین بین تدریس با روش بارش فکری و تفکر فعال (r=۰/۵۸) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p<۰/۰۱). نتایج پژوهش حاکی از آن است که استفاده هدفمند از روش بارش فکری می تواند نقش موثری در پرورش خلاقیت و فعال سازی فرایندهای شناختی دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

بارش فکری ، روش تدریس ، خلاقیت ، تفکر فعال ، دانش آموزان