رابطه تدریس با روش استقرایی در کلاس درس بر رشد خلاقیت و تفکر فعال دانش آموزان دوره متوسطه

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین تدریس با روش استقرایی و رشد خلاقیت و تفکر فعال دانش آموزان دوره متوسطه است. پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان دوره متوسطه می باشد. داده ها با استفاده از پرسشنامه روش تدریس استقرایی، پرسشنامه خلاقیت و مقیاس تفکر فعال گردآوری و با استفاده از آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون تحلیل شد. یافته ها نشان داد بین تدریس با روش استقرایی و خلاقیت دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p<۰.۰۱). همچنین، رابطه معناداری بین روش تدریس استقرایی و تفکر فعال دانش آموزان مشاهده شد. نتایج حاکی از آن است که استفاده هدفمند از روش استقرایی می تواند زمینه ساز افزایش مشارکت شناختی، تفکر تحلیلی و خلاقیت دانش آموزان شود. بر این اساس، به معلمان و برنامه ریزان آموزشی پیشنهاد می شود روش استقرایی را به عنوان یکی از راهبردهای موثر تدریس فعال در کلاس های درس مورد توجه قرار دهند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس استقرایی ، خلاقیت ، تفکر فعال ، دانش آموزان متوسطه ، یادگیری فعال