حمایت آموزشی خانواده ها از دانش آموزان استثنایی با رویکرد توانمندسازی دیجیتال

پژوهش حاضر به بررسی نقش حمایت آموزشی خانواده ها در یادگیری دانش آموزان استثنایی با تاکید بر توانمندسازی دیجیتال پرداخته است. دانش آموزان با نیازهای ویژه، به دلیل محدودیت های شناختی، حسی یا جسمی، با چالش های متعددی در فرآیند یادگیری مواجه اند و آموزش سنتی قادر به پاسخگویی کامل به نیازهای فردی آنان نیست. در این راستا، مشارکت فعال خانواده ها و بهره گیری از فناوری های دیجیتال می تواند به افزایش کیفیت آموزش، انگیزه یادگیری و استقلال دانش آموزان کمک کند. این مطالعه به صورت مروری و با تحلیل منابع داخلی و بین المللی انجام شد و محورهای اصلی شامل نقش خانواده ها، توانمندسازی دیجیتال والدین، ابزارها و فناوری های آموزشی، چالش ها و فرصت ها و اثرات آن بر یادگیری دانش آموزان استثنایی بود. یافته ها نشان می دهد که آموزش و توانمندسازی والدین در استفاده موثر از نرم افزارهای آموزشی، پلتفرم های آنلاین و ابزارهای تعاملی، موجب افزایش مشارکت فعال آنان، بازخورد مستمر و بهبود مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان می شود. همچنین، تلفیق حمایت خانواده ها با فناوری های دیجیتال، امکان شخصی سازی آموزش، ارتقای تعامل و مشارکت دانش آموزان و کاهش محدودیت های محیط های آموزشی سنتی را فراهم می آورد. با وجود مزایا، محدودیت هایی مانند دسترسی ناکافی به ابزارهای دیجیتال، فقدان مهارت والدین، مقاومت فرهنگی و نگرانی های امنیت دیجیتال، به عنوان چالش های اصلی مطرح هستند. این پژوهش نشان می دهد که توانمندسازی دیجیتال خانواده ها و ایجاد هماهنگی میان مدرسه و والدین، یک رویکرد جامع و پایدار برای ارتقای یادگیری دانش آموزان استثنایی است و می تواند چارچوب عملیاتی موثری برای سیاست گذاران آموزشی، معلمان و والدین ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان استثنایی ، حمایت آموزشی خانواده ، توانمندسازی دیجیتال ، فناوری آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده