اثربخشی بسته آموزشی مبتنی بر خودتنظیمی و انگیزش بر عملکرد تحصیلی: چالش ها و فرصت ها

با توجه به نقش حیاتی یادگیری فعال و مشارکتی در ارتقای عملکرد تحصیلی، پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی بسته های آموزشی مبتنی بر خودتنظیمی و انگیزش بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان پرداخته است. این مطالعه از نوع مروری است و با جمع آوری و تحلیل مطالعات و مقالات علمی داخلی و بین المللی مرتبط با موضوع، به بررسی روابط بین خودتنظیمی یادگیری، انگیزش تحصیلی و عملکرد تحصیلی پرداخته است. یافته های مرور نشان می دهند که خودتنظیمی یادگیری، شامل مهارت های برنامه ریزی، پایش و ارزیابی فرآیند یادگیری، نقش کلیدی در افزایش مشارکت و کنترل یادگیری دانش آموزان دارد و به عنوان پیش بینی کننده مهم عملکرد تحصیلی مطرح است. همچنین، انگیزش تحصیلی با ایجاد تلاش مستمر و حفظ تمرکز یادگیرنده، تاثیر مستقیم بر پیشرفت تحصیلی و افزایش خودکارآمدی دارد. ترکیب این دو عامل، یعنی بسته های آموزشی هدفمند و مبتنی بر خودتنظیمی و انگیزش، باعث افزایش کیفیت یادگیری، مشارکت فعال و ارتقای نتایج تحصیلی می شود. بررسی چالش ها و فرصت ها نیز نشان می دهد که کمبود منابع، تفاوت های فردی و عدم آمادگی معلمان از جمله موانع اجرای موفق این بسته ها هستند، در حالی که توانمندسازی دانش آموزان، بهبود خودکارآمدی و ایجاد محیط یادگیری فعال و انگیزه بخش از فرصت های کلیدی محسوب می شوند. در نهایت، این مطالعه تاکید می کند که طراحی و اجرای بسته های آموزشی انعطاف پذیر، ترکیبی و هدفمند می تواند به عنوان یک راهکار عملی برای ارتقای عملکرد تحصیلی و بهبود فرآیند یادگیری در مدارس و موسسات آموزشی مورد استفاده قرار گیرد. نتایج مرور پیشینه تحقیق پایه ای علمی برای پژوهش های آتی فراهم می آورد و اهمیت توجه همزمان به خودتنظیمی و انگیزش در طراحی برنامه های آموزشی را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، بسته آموزشی ، یادگیری فعال