نقش مثبت اندیشی در مدیریت هیجانات و بهبود کیفیت روابط دانش آموزان در محیط مدرسه؛چالش ها و فرصت ها

امروزه مدارس به عنوان محیطی کلیدی برای رشد روانی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان شناخته می شوند و مدیریت هیجانات و تقویت روابط میان فردی در این محیط ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. مهارت های مثبت اندیشی به عنوان یکی از رویکردهای نوین روان شناسی مثبت، توانایی دانش آموزان را در مدیریت هیجانات منفی، افزایش تاب آوری و بهبود کیفیت روابط اجتماعی تقویت می کند. هدف این پژوهش مروری، بررسی نقش مثبت اندیشی در مدیریت هیجانات و ارتقای کیفیت روابط دانش آموزان در محیط مدرسه و تحلیل چالش ها و فرصت های مرتبط با آن است. روش پژوهش از نوع مروری بوده و منابع مورد استفاده شامل مقالات علمی و پژوهش های انجام شده در داخل کشور از سال های گذشته تا ۱۳۹۷ می باشد. داده ها با رویکرد توصیفی و تحلیلی مورد مطالعه قرار گرفتند و اثرات مثبت اندیشی بر کاهش هیجانات منفی، افزایش مهارت های همدلی، بهبود تعاملات میان فردی، تقویت انگیزه یادگیری و عملکرد تحصیلی تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که آموزش مثبت اندیشی موجب افزایش تاب آوری روانی، ارتقای شادزیستی، کاهش اضطراب و هیجانات منفی و بهبود روابط اجتماعی دانش آموزان می شود. همچنین، این مهارت ها توانایی دانش آموزان را در مواجهه با فشارهای تحصیلی و اجتماعی افزایش داده و محیط مدرسه را به فضایی حمایتگر و رشددهنده تبدیل می کنند. با وجود این مزایا، چالش هایی مانند تفاوت های فردی، کمبود منابع آموزشی و مقاومت فرهنگی در اجرای برنامه های مثبت اندیشی وجود دارد. با این حال، فرصت های بالقوه برای توسعه مهارت های مثبت اندیشی در مدارس و همکاری خانواده ها، ایجاد برنامه های گروهی و فعالیت های مشارکتی می تواند اثرگذاری این مهارت ها را تقویت کند. در نهایت، ترویج مثبت اندیشی به عنوان رویکردی علمی و کاربردی، امکان بهبود سلامت روان، روابط اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

مثبت اندیشی ، مدیریت هیجانات ، روابط اجتماعی ، تاب آوری ، انگیزه یادگیری ، مدرسه