تاثیر داستان درمانی مثبت نگر بر رشد همدلی در کلاس های درسی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر داستان درمانی مثبت نگر بر رشد همدلی در کلاس های درسی انجام شده است. همدلی به عنوان یکی از مهارت های اجتماعی کلیدی، نقش مهمی در تعاملات میان فردی، کاهش تعارضات و ارتقای سلامت روان دانش آموزان دارد و پرورش آن در محیط مدرسه اهمیت ویژه ای دارد. داستان درمانی مثبت نگر با ترکیب داستان درمانی و مهارت های مثبت نگری، دانش آموزان را قادر می سازد تا هیجانات خود و دیگران را شناسایی کرده، پاسخ های همدلانه تمرین کنند و بر جنبه های مثبت شخصیت ها و موقعیت های داستانی تمرکز نمایند.این مطالعه به روش مروری انجام شده و یافته های آن از تحلیل و بررسی پژوهش های داخلی و خارجی مرتبط با داستان درمانی، مثبت نگری و مهارت های اجتماعی دانش آموزان استخراج شده است. بررسی ها نشان می دهد که داستان درمانی مثبت نگر ضمن افزایش همدلی شناختی و عاطفی، موجب ارتقای تعاملات گروهی، سازگاری تحصیلی، مشارکت فعال در کلاس و کاهش هیجانات منفی و اضطراب اجتماعی می شود. همچنین، این رویکرد می تواند مهارت های اجتماعی، اعتماد به نفس و سلامت روان دانش آموزان را تقویت کرده و محیط یادگیری حمایت کننده و همدلانه ایجاد نماید.علاوه بر این، پژوهش ها نشان می دهند که تلفیق داستان درمانی و مهارت های مثبت نگری، اثرات پایدار و قابل توجهی بر رشد همدلی دانش آموزان دارد و فرصت مناسبی برای آموزش هیجانات مثبت و رفتارهای اجتماعی سازنده فراهم می کند. با توجه به چالش هایی همچون محدودیت زمان، نیاز به آموزش تخصصی معلمان و تفاوت های فردی دانش آموزان، اجرای موفق این رویکرد نیازمند برنامه ریزی دقیق و حمایت مدرسه است.نتایج این مطالعه بر ضرورت بهره گیری از داستان درمانی مثبت نگر در محیط مدرسه به منظور پرورش مهارت همدلی و ارتقای سلامت روان دانش آموزان تاکید می کند و می تواند راهنمای معلمان، مربیان و پژوهشگران در طراحی برنامه های آموزشی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

داستان درمانی مثبت نگر ، همدلی ، مهارت های اجتماعی ، سلامت روان ، کلاس درس