روش های تدریس فعال و نقش تعیین کننده آن در ارتقای کیفیت یادگیری و بازده تحصیلی

: هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تحلیل رابطه میان روش های نوین تدریس و تاثیر آن ها بر فرآیند یادگیری دانش آموزان است. با توجه به تغییرات سریع در نظام های آموزشی جهان، گذار از روش های سنتی به سمت رویکردهای دانشجو-محور اهمیت فزاینده ای یافته است. این پژوهش با بهره گیری از روش مروری-توصیفی، به واکاوی مبانی نظری و یافته های تجربی پژوهش های پیشین پرداخته است. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که به کارگیری روش های تدریس فعال، نظیر یادگیری مشارکتی، حل مسئله و یادگیری اکتشافی، تاثیر معناداری بر افزایش سطح درک عمیق مفاهیم، انگیزش درونی و خودکارآمدی یادگیرندگان دارد. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که نقش معلم در این روش ها از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری تغییر ماهیت داده است. نتیجه گیری کلی مقاله حاکی از لزوم بازنگری در برنامه های درسی معلمی و ادغام روش های نوین تدریس در نظام آموزشی جهت تربیت نسلی خلاق و اندیشمند است

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، یادگیری عمیق ، یادگیری مشارکتی ، نظام آموزشی ، خودکارآمدی