تحلیل تطبیقی کارایی روش های سنتی و نوین آموزشی در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان

هدف اصلی این پژوهش، مقایسه اثربخشی روش های تدریس سنتی (مبتنی بر سخنرانی و حفظیات) با روش های نوین (مبتنی بر یادگیری فعال، حل مسئله و فناوری اطلاعات) بر بهبود عملکرد تحصیلی است. این مطالعه با روش مروری-توصیفی و با بررسی ادبیات موضوع و پژوهش های تجربی انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که اگرچه روش های سنتی در انتقال اطلاعات پایه و ساختارمند موثر هستند، اما روش های نوین با افزایش انگیزه درونی، تفکر انتقادی و مهارت های اجتماعی، تاثیر پایدارتر و عمیق تری بر یادگیری دارند. نتایج حاصله حاکی از آن است که تلفیق هوشمندانه از مزایای هر دو رویکرد، به جای جایگزینی کامل، می تواند منجر به بهینه سازی عملکرد تحصیلی شود. این مقاله در نهایت به ارائه راهکارهایی برای نظام آموزشی جهت گذار تدریجی به سمت روش های نوین می پردازد.

کلیدواژه ها:

: روش های تدریس سنتی ، روش های نوین آموزشی ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی