هوش مصنوعی و بازطراحی محتوای درسی بر اساس نیازهای فردی دانش آموزان

در سال های اخیر، با گسترش هوش مصنوعی (AI) فرصت های نوینی برای بازطراحی محتوای درسی و شخصی سازی فرآیند یادگیری پدید آمده است. این مطالعه به تحلیل بنیادین مفاهیم، روش ها و تاثیرات کارکردی استفاده از AI در طراحی مجدد محتوای آموزشی می پردازد. هدف اصلی، ارائه چارچوبی تحلیلی برای بهره گیری از تحلیل داده های یادگیری، سیستم های توصیه گر آموزشی و مسیرهای یادگیری فردی است تا طراحی محتوای درسی بهبود یابد، یادگیری تطبیقی و شخصی سازی ساختار یابد و به دنبال آن عملکرد تحصیلی، انگیزه و مشارکت دانش آموزان افزایش یابد. در این راستا، مقاله به بررسی مبانی نظری، تعاریف کلیدی، مزایا، چالش ها و محدودیت های اخلاقی و حریم خصوصی می پردازد و با ارائه نمونه های کاربردی بین المللی و مطالعات موردی، نکات عملیاتی برای طراحی، پیاده سازی و ارزیابی مداوم محتوا با استفاده از فناوری های AI ارائه می دهد. یافته ها نشان می دهد که همراهی دقیق معلم با فناوری، ارتقای شفافیت الگوریتمی و ایجاد رویکردهای بازخوردی مستمر، کلید موفقیت در بازطراحی محتوای درسی است. بالابردن عدالت آموزشی از طریق فراهم آوری مسیرهای یادگیری منحصربه فرد برای گروه های مختلف شهروندان از اهمیت ویژه ای برخوردار است و باید با اصول حفاظت از حریم خصوصی و کنترل سوگیری های الگوریتمی همراه باشد. این مقاله با ارائه توصیه های سیاستی و راهبردی به تصمیم گیران آموزشی، مدیران مدارس و دانشگاه ها، سعی در هدایت gelişimi مسیرهای یادگیری شخصی شده با استفاده از AI دارد.