نقش فناوری در شناسایی و تطبیق با سبک های یادگیری دانش آموزان

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر فناوری های آموزشی بر شناسایی سبک های یادگیری و امکان سنجی تطبیق تدریس با نیازهای فردی دانش آموزان است. با گذار از آموزش سنتی به سوی آموزش شخصی ساز، درک تفاوت های فردی اهمیت فزاینده ای یافته است. این پژوهش با روش توصیفی-مروری به واکاوی رابطه میان ابزارهای دیجیتال و نظریه های سبک یادگیری پرداخته است. نتایج نشان می دهد که فناوری های نوین نظیر سیستم های یادگیری انطباقی و واقعیت افزوده، قادرند سبک های یادگیری بصری، شنیداری و خواندنی/نوشتنی را با دقت بالایی شناسایی کرده و محتوای آموزشی را متناسب با آن ها ارائه دهند. این تطبیق پذیری منجر به افزایش درک مطلب، انگیزه و مشارکت دانش آموزان می شود. با این حال، چالش هایی نظیر هزینه پیاده سازی و نیاز به مهارت های دیجیتال معلمان وجود دارد. در نهایت، پیشنهاد می شود که ادغام فناوری در آموزش باید با رویکردی شناختی و با هدف ارتقای عدالت آموزشی صورت گیرد.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، فناوری آموزشی ، تطبیق تدریس ، شخصی سازی آموزش ، واقعیت افزوده