تاثیر روانشناسی یادگیری و هوش مصنوعی دریادگیری دانش آموزان ابتدایی

هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تبیین نقش میانجی روانشناسی یادگیری در کاربرد هوش مصنوعی برای بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی است. با توجه به گسترش روزافزون فناوری های آموزشی، درک مکانیسم های شناختی نحوه پردازش اطلاعات در کودکان برای طراحی سیستم های هوشمند ضروری appears. این پژوهش با روش توصیفی-مروری به واکاوی ادبیات موضوع و یافته های پژوهش های اخیر پرداخته است. نتایج نشان می دهد که تلفیق اصول نظریه های شناختی-اجتماعی و سازنده گرایی با قابلیت های هوش مصنوعی نظیر شخصی سازی آموزش، بازخورد فوری و تطبیق پذیری با سبک های یادگیری، منجر به افزایش انگیزه، عمق یادگیری و حل مسئله در دانش آموزان می شود. همچنین، چالش هایی نظیر نیاز به مهارت های دیجیتال معلمان و نگرانی های اخلاقی مطرح شد. در نهایت، پیشنهاد می شود که توسعه ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی باید همواره بر یافته های روانشناسی تربیتی و نیازهای رشدی کودکان استوار باشد تا کارایی لازم را داشته باشد.

کلیدواژه ها:

روانشناسی یادگیری ، هوش مصنوعی ، آموزش ابتدایی ، شخصی سازی آموزش ، نظریه شناختی