نقش آموزش مهارت های زندگی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی در دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی به عنوان رویکردی پیشگیرانه در کاهش آسیب های اجتماعی در بین دانش آموزان است. با استفاده از مرور منابع داخلی و بین المللی و تحلیل تجربه های عملی در مدارس ایرانی و برخی نقاط جهان، به این نتیجه می رسیم که آموزش مهارت های زندگی می تواند سطح آگاهی، کارکردهای روانی-اجتماعی و رفتارهای سالم را در دانش آموزان ارتقا دهد و به کاهش گرایش های خطرناک مانند خشونت، اعتیاد، فرار از مدرسه و روابط ناسالم منجر شود. روش به کار رفته در این مقاله، مرور منابع و بازتاب یافته های پژوهشی و گزارش های اجرایی است. نتیجه گیری نشان می دهد که اجرای موفق این آموزش نیازمند رویکرد چندجانبه، مشارکت فعال معلمان، خانواده ها و نهادهای پشتیبان و همچنین منبع ی مالی کافی است. در نهایت پیشنهادها برای بهبود اجرا، از تدوین برنامه درسی منسجم تا استفاده از فناوری های نوین و همکاری های چند نهاد ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

فناوری نوین ، مهارت های زندگی ، مشارکت