آموزش مفاهیم دینی و پرورش خودکنترلی در دانش آموزان

خودکنترلی به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های روان شناختی و تربیتی، نقش اساسی در شکل گیری شخصیت، رفتار اجتماعی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. در این میان، آموزش مفاهیم دینی می تواند به عنوان بستری موثر برای تقویت خودکنترلی و مدیریت هیجانات در دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد. آموزه های دینی با تاکید بر مفاهیمی همچون تقوا، صبر، مسئولیت پذیری، خویشتن داری و نظارت درونی، زمینه پرورش کنترل درونی رفتار را فراهم می سازند. این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی به بررسی نقش آموزش مفاهیم دینی در پرورش خودکنترلی دانش آموزان می پردازد و تلاش می کند ارتباط میان تعالیم دینی و تقویت مهارت های خودنظم دهی، تصمیم گیری اخلاقی و کنترل رفتار را تبیین نماید. نتایج بررسی ها نشان می دهد که آموزش هدفمند و کاربردی مفاهیم دینی، به ویژه در صورت استفاده از روش های فعال و متناسب با ویژگی های رشدی دانش آموزان، می تواند به ارتقای سطح خودکنترلی، کاهش رفتارهای پرخطر و بهبود تعاملات اجتماعی در محیط های آموزشی منجر شود. ازاین رو، توجه به تلفیق آموزش دینی با برنامه های تربیتی مدارس، نقشی موثر در رشد متوازن شناختی، اخلاقی و رفتاری دانش آموزان ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش مفاهیم دینی ، خودکنترلی ، تربیت اخلاقی ، دانش آموزان ، خودنظم دهی رفتاری