کاربرد غشاهای نانوکامپوزیتی پلیمری در تصفیه پساب و فاضلاب واحدهای پتروشیمی پالایشگاهی و نفتی

در دنیای صنعتی امروز صنایع پتروشیمی پالایشگاهی و نفتی با تولید حجم عظیمی از پساب های آلوده به هیدروکربن ها، فلزات سنگین، ترکیبات آلی فرار و مواد سمی چالش های زیست محیطی جدی ایجاد می کنند. بر اساس گزارش های اخیر سازمان ملل متحد (UNEP) (۲۰۲۴)، دامپینگ پساب نفت و گاز حاوی مواد رادیواکتیو کیفیت آب محلی را به شدت تهدید کرده و می تواند منجر به آلودگی گسترده منابع آبی شود. در کشورهای در حال توسعه مانند ایران که دارای ذخایر عظیم نفت و گاز است تصفیه این پساب ها اهمیت دو چندانی دارد زیرا کمبود آب و نیاز به بازیافت منابع آبی، ضرورت استفاده از فناوری های پیشرفته را ایجاب می کند. این پژوهش با هدف بررسی کاربرد غشاهای نانوکامپوزیتی پلیمری در تصفیه این پساب ها به ارزیابی عملکرد غشاهای مبتنی بر مواد پلیمری مانند PES، PVDF و PS با افزودن نانوفیلرهایی نظیر GO، TO و CNTS می پردازد. روش تحقیق شامل سنتز غشاها از طریق روش وارونگی فاز، مشخصه یابی با تکنیک های FTIR، SEM و XRD و آزمایش های فیلتراسیون در شرایط شبیه سازی شده صنعتی (مانند امولسیون های نفت-آب) است. نتایج نشان دهنده بهبود شار نفوذ، نرخ پس زنی آلاینده ها و کاهش گرفتگی نسبت به غشاهای متداول است، که این غشاها را به گزینه ای پایدار و کارآمد برای بازیافت آب و کاهش آلودگی در واحدهای مذکور تبدیل می کند. این فناوری نه تنها مصرف انرژی را کاهش می دهد بلکه به اهداف توسعه پایدار کمک شایانی می نماید.

کلیدواژه ها:

غشاهای نانوکامپوزیتی ، تصفیه پساب ، پتروشیمی پالایشگاه ، نانوفیلرها