مروری بر فناوریهای نوین و دوستدار محیط زیست در ازدیاد برداشت نفت چشم اندازها و چالشها
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 4
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
OILBCNF09_120
تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1404
چکیده مقاله:
با وجود نیازهای امروز و ناترازی انرژی، ازدیاد برداشت نفت به عنوان یکی از مهمترین فناوریهای صنعت نفت نقش کلیدی در تامین انرژی جهانی دارد. با افزایش تقاضای انرژی و چالشهای زیست محیطی ناشی از روشهای متداول تولید نفت، استفاده از فناوریهای ازدیاد برداشت نفت به عنوان راهکاری کلیدی برای بهره برداری بیشتر از مخازن نفتی، بیش از پیش اهمیت یافته است. روشهای سنتی و مرسوم مانند ازدیاد برداشت حرارتی، شیمیایی و گازی گرچه توانسته اند نرخ بازیافت را تا حدود ۶۰ درصد افزایش دهند اما مشکلاتی همچون مصرف زیاد انرژی، انتشار گازهای گلخانه ای، آلودگی منابع آبی و دشواری مدیریت پساب ها ادامه بکارگیری این روشها را با چالش هایی مواجه کرده است. در پاسخ به این چالشها، پژوهشهای اخیر بر توسعه فناوریهای نوین و دوستدار محیط زیست متمرکز شده اند. نانوفناوری با استفاده از نانوذرات زیست سازگار توانسته به بهبود خواص سیالات مخزنی و افزایش راندمان برداشت کمک کند. از سوی دیگر، بیوفناوری با بهره گیری از میکروارگانیسم ها و تولید بیوسورفکتانتها و بیوپلیمرهای تجزیه پذیر جایگزینی سبز برای مواد شیمیایی سنتزی در فرآیند ازدیاد نفت فراهم کرده است. علاوه بر این فناوری جمع آوری، استفاده و ذخیره سازی دی اکسیدکربن با تزریق و ذخیره سازی دی اکسید کربن امکان تولید همزمان نفت و کاهش انتشار کربن را مهیا ساخته و به عنوان رویکردی دوگانه در مقابله با بحران انرژی و تغییرات اقلیمی شناخته می شود. نتایج و بررسی ها بیانگر این است که ترکیب این فناوری ها در قالب ازدیاد برداشت هیبریدی نشان دهنده افزایش راندمان و کاهش اثرات منفی زیست محیطی است. اگرچه چالش هایی همچون هزینه های بالا، عدم قطعیت عملکرد در مقیاس صنعتی و نیاز به استانداردهای جامع بین المللی همچنان وجود دارد، اما مسیر آینده این فناوری ها به سوی دیجیتالی سازی، هوشمندسازی و بهره گیری از انرژی های تجدیدپذیر حرکت می کند. این رویکرد نوین، زمینه ساز توسعه پایدار در صنعت نفت، پاسخگویی به نیاز جهانی، کاهش اثرات زیست محیطی و در نتیجه حفاظت بلندمدت از محیط زیست جهانی خواهد بود. در نهایت عبور از فناوری های سنتی به سوی راهکارهای نوآورانه و پایدار در حوزه ازدیاد برداشت نفت نه یک انتخاب اختیاری بلکه ضرورتی حیاتی برای آینده صنعت انرژی است. تحقق این چشم انداز نیازمند نگاهی جامع، حمایت سیاست گذاران و سرمایه گذاری هدفمند در توسعه فناوری های سبز خواهد بود. تنها با چنین رویکردی می توان به بهره برداری پایدار از منابع نفتی همگام با اهداف زیست محیطی و توسعه جهانی امیدوار بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علیرضا لونی
گروه مهندسی نفت دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران