کنترل مصرف بنزین با روش سهمیه بندی مطالعه موردی شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی منطقه زاهدان

سیاست گذاری درباره بنزین در ایران موضوعی پرچالش است که قیمت گذاری آن سبب شده ابعاد اقتصادی، سیاسی و اجتماعی گسترده ای پیدا کند. همچنین عرضه بنزین توسط دولت باعث شده سازوکار بازار در تعیین قیمت فاقد توجیه باشد و عرضه کننده این محصول مستقیما به تعیین قیمت بپردازد. در ایران با توجه به شرایط اقتصادی، نوسانات قیمت جهانی بنزین و نیاز به کنترل مصرف سوخت این سیاست بارها مورد تجدیدنظر و اجرا قرار گرفته است. با مشاهده و بررسی وضعیت موجود، باید رویکردی متنوع و متناسب با هدف سیاستگذار صورت گیرد. اگر هدف سیاستگذار منحصرا حل مسئله قاچاق می باشد، روش احیای کارت سوخت بهترین روش است. اگر هدف کاهش مصرف سوخت است سهمیه بندی بهترین گزینه است. اگر هدف افزایش و تامین منابع مالی است طرح های افزایش قیمت انتخاب بهتری است. در ایران سهمیه بندی بنزین نیز به دلیل کاهش مصرف سوخت و جلوگیری از بحران های ناشی از آن به ویژه در استان های بزرگ و مناطق مرزی نظیر سیستان و بلوچستان اجرایی شده است و زاهدان به عنوان مرکز این استان با چالش های خاصی از جمله قاچاق، سوخت، نابرابری در توزیع منابع و فشار اقتصادی بر زندگی مردم مواجه است. پیاده سازی این روش تاثیرات قابل توجهی بر زندگی مردم و اقتصاد محلی داشته است و می توان با اتخاذ راهکارهای مناسب به بهبود نظام سهمیه بندی و افزایش رضایت مردم کمک کرد. این مقاله، با استفاده از روش تحقیق کاربردی و همچنین روش کتابخانه ای و جمع آوری اطلاعات در منابع موجود گردآوری شده است.

کلیدواژه ها:

سهمیه بنزین ، اقتصاد مصرف سوخت ، توزیع انرژی ، کارت سوخت