بررسی مقایسه ای میزان اضطراب رقابتی حالتی ورزشکاران دو رشته ای و تک رشته ای

اهداف: فعال بودن از نظر جسمانی فواید زیادی برای سلامتی دارد با توجه به پیچیدگی های روانی و فیزیکی ناشی از فشارهای متعدد رقابتی و تمرینی این پژوهش به تحلیل تاثیرات همزمان بودن دو رشته ورزشی بر سطح اضطراب رقابتی حالتی ورزشکاران پرداخت. روش پژوهش مطالعه حاضر از نوع توصیفی تحلیلی بود نمونه پژوهش شامل ۵۰ ورزشکار دو رشته ای (تکواندو و والیبال) و ۵۰ ورزشکار تک رشته ای تکواندو بود که به شیوه در دسترس انتخاب شدند. برای سنجش متغیر اضطراب حالتی رقابتی ورزشکاران از پرسشنامه اضطراب خودسنجی ایلی نویز (۲-CSAI) استفاده شد. این پرسشنامه دارای ۲۷ سوال می باشد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری تی مستقل در سطح معنا داری (۰.۰۵>P) با استفاده از نرم افزار spss۲۴ استفاده گردید. نتایج پژوهش در نمره کل سلامت عمومی تفاوت معنا داری بین دو گروه مشاهده شد (۰.۰۳۸=P) است. نتایج نشان داد که بین زیرگویه ها تفاوت معنا داری مشاهده نشد (۰.۰۵>P). بحث و نتیجه گیری یافته های این پژوهش نشان داد که ورزشکاران دو رشته ای از اضطراب بیشتری نسبت به ورزشکاران تک رشته ای برخوردارند و همچنین اعتماد به نفس آن ها نسبت به ورزشکاران تک رشته ای کمتر است.

کلیدواژه ها:

تک رشته ای ، دو رشته ای ، اضطراب رقابتی