هایپرلوردوزیس علل پیامدها و مداخلات درمانی مبتنی بر شواهد

هایپرلوردوزیس یا افزایش غیرطبیعی قوس کمری ستون فقرات یکی از شایع ترین ناهنجاری های پاسچرال است که پیامدهای متعددی از جمله کمردرد مزمن، ضعف عملکردی و افزایش خطر دژنراسیون ستون فقرات را به همراه دارد. علل ایجاد آن متنوع بوده و شامل کوتاهی عضلات فلکسور ران، ضعف عضلات شکمی و گلوتئال، سبک زندگی کم تحرک، اضافه وزن و تغییرات فیزیولوژیک دوران بارداری می شود. در سال های اخیر مداخلات غیرجراحی همچون تمرینات ویلیام، تمرینات اصلاحی NASM، پیلاتس، تمرینات ثبات مرکزی و اسلینگ و همچنین رویکردهای ترکیبی بازآموزی پاسچر + تمرین اصلاحی به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته اند. مرور شواهد نشان می دهد که مداخلات چندجزئی و تمرکز بر بازگرداندن تعادل عضلانی و ساجیتال اثربخشی بیشتری در کاهش زاویه لوردوز، بهبود درد و ارتقای عملکرد عضلانی دارند. این مقاله مروری با بررسی ۱۷ منبع علمی شامل ۸ مقاله کلیدی داخلی و خارجی و جدیدترین شواهد منتشرشده بین سال های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ نشان می دهد که تمرین درمانی خط اول مداخله در هایپرلوردوزیس است. با وجود نتایج امیدوارکننده محدودیت هایی مانند پیگیری کوتاه مدت و حجم نمونه کوچک مطالعات موجود، ضرورت انجام کارآزمایی های تصادفی سازی شده بزرگ تر و بلندمدت را برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

هایپرلوردوزیس ، تمرینات اصلاحی ، ثبات مرکزی ، پیلاتس ، NASM