بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات اصلاحی بر پارامترهای راه رفتن در دانش آموزان پسر ۱۲-۱۰ سال مبتلا به ناهنجاری پرونیشن پا

مقدمه و هدف زانو ضربدری یکی از ناهنجاری های شایع مفصل زانو در کودکان و بزرگسالان است که باعث ایجاد تغییراتی در الگوی راه رفتن فرد مبتلا می شود. هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرینات اصلاحی بر برخی پارامترهای راه رفتن در دانش آموزان پسر مبتلا به زانوی ضربدری می باشد. مواد و روش ها پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی و با طرح پیش آزمون پس آزمون بود. در این پژوهش ۳۰ نفر از دانش آموزان پسر با میانگین سنی ۱۱/۰۵ ±۰/۸۹ سال شرکت کردند که به روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) تقسیم بندی شدند. برای اندازه گیری زانوی ضربدری از کولیس، برای ثبت تصاویر از دوربین گوشی تلفن همراه با سرعت ۲۴۰ فریم بر ثانیه و برای آنالیز حرکت از نرم افزار کینویا نسخه ۸/۱۵ استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که تمرینات اصلاحی موجب کاهش میزان والگوس زانو در فاز تماس پاشنه (P=۰.۰۰۱) و همچنین کاهش مدت زمان یک سیکل راه رفتن (P=۰.۰۳۱) می شود اما بر روی سایر پارامترهای زمانی و فضایی راه رفتن تاثیر معناداری نداشت. نتیجه گیری این پروتکل تمرینی موجب کاهش میزان والگوس زانو در فاز تماس پاشنه و همچنین کاهش مدت زمان یک سیکل راه رفتن شد. به همین منظور استفاده از تمرینات اصلاحی در افراد زانوی ضربدری که در حین راه رفتن دچار والگوس بیش از حد هستند و یا برای یک سیکل راه رفتن مدت زمان زیادی را صرف می کنند می تواند تاثیرگذار باشد.

کلیدواژه ها:

تمرینات اصلاحی ، راه رفتن ، زانوی ضربدری ، کینماتیک