آموزش همگام با بازی و ورزش چه تاثیری بر افزایش یادگیری دانش آموزان دارد

هدف پژوهش حاضر تاثیر بازی های آموزشی بر یادگیری دانش آموزان است، روش پژوهش نیز توصیفی تحلیلی است. ایجاد موقعیت های یادگیری تعاملی روش های مطلوب آموزش و پرورش به شمار می آید. پژوهشگران و دانشمندان در حوزه آموزش و پرورش ارزش های والای تعاملی بودن محیط های آموزشی را پیوسته مطرح و بر آن تاکید کرده اند. این محیط ها شامل موقعیت هایی هستند که در آنها دانش آموزان به جای اینکه گیرندگان غیر فعال اطلاعات از منابع آموزشی باشند، خود به طور مستقیم در فرایند یادگیری شرکت فعالانه دارند. یکی از موقعیت های تعاملی بین شاگرد و معلم، بازی های آموزشی است که در بطن خود، دارای هدف آموزشی است؛ بازی عمده ترین شکل فعالیت کودک و مناسب ترین آن برای بروز و رشد استعداد و خلاقیت او به شمار می رود. بازی نقش بزرگی در زندگی و رشد کودک دارد. در ضمن بازی بسیاری از خصوصیات مثبت در او را پرورش می یابد. آغاز رشد آفرینندگی و خلاقیت در کودکان در سنین آمادگی و پیش از دبستان است. در این سن فعالیت کودک نسبت به دوران خردسالی تغییر می یابد و روابط جدیدی میان تفکر و عمل وی پدید می آید و احساس نشاط و سرزندگی بعد از بازی می تواند راهگشای حل بسیاری از مشکلات باشد.

کلیدواژه ها:

ورزش ، آموزش ، یادگیری