ارتباط بین فعالیت ورزشی و تعادل در سالمندان دارای اختلال خفیف شناختی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 13

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

SPORTBCNF09_151

تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1404

چکیده مقاله:

زمینه و هدف: اختلال خفیف شناختی یکی از چالش های شایع در دوران سالمندی است که با کاهش عملکرد شناختی و افزایش خطر اختلالات حرکتی مانند کاهش تعادل همراه است. با افزایش سن قدرت عضلات کاهش می یابد. اختلال تعادل یکی از مشکلات رایج دوران پیری است که می تواند باعث زمین خوردن و آسیب های جدی شود. پژوهش های متعددی نشان داده اند که فعالیت ورزشی می تواند تاثیر قابل توجهی بر بهبود تعادل و عملکرد شناختی در این گروه از سالمندان داشته باشند. این مقاله به بررسی ارتباط بین فعالیت ورزشی و تعادل در سالمندان دارای اختلال خفیف شناختی می پردازد. روش ها: در این مطالعه پژوهشی - تحلیلی ۵۰ الی ۶۰ سالمند مبتلا به اختلال خفیف شناختی (با میانگین سنی بالای ۶۰ سال) با استفاده از پرسشنامه امام اس ای (پرسشنامه اختلال خفیف شناختی) و با استفاده از نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. سپس با استفاده از آزمون ایستادن روی یک پا در حالت چشمان باز و بسته اجرا شد. پایایی با محاسبه ضریب همبستگی درون طبقه ای ICC و آلفای کرونباخ و روایی همگرا با آزمون (TUG) بررسی شد. یافته ها: یافته و تحلیل ها نشان داده که فعالیت های ورزشی در سالمندان مبتلا به MCI در حفظ تعادل تاثیر قابل توجهی دارد. یافته ها حاکی از آن است که مداخلات ورزشی نه تنها تعادل فیزیکی را بهبود می بخشد بلکه در کارکردهای اجرایی و کیفیت زندگی سالمندان نیز تاثیر مثبت دارد. نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که فعالیت های ورزشی منظم به ویژه تمرینات تعادلی و هوازی سبک می توانند نقش موثری در بهبود تعادل و کاهش خطر افتادن در سالمندان مبتلا به اختلال خفیف شناختی ایفا کنند. بهبود عملکرد تعادلی در این گروه نه تنها به ارتقاء کیفیت زندگی و استقلال فردی آنها کمک می کند بلکه ممکن است با تحریک عملکردهای شناختی، روند پیشرفت زوال شناختی را نیز کند نماید. از آنجا که اختلال خفیف شناختی یکی از مراحل اولیه در سیر بیماری های دژنراتیو مانند آلزایمر است، مداخلات زودهنگام غیر دارویی مانند ورزش می توانند در کاهش بار مراقبتی و هزینه های اجتماعی و بهداشتی موثر باشند. بنابراین، توصیه می شود که برنامه های تمرینی منظم و ایمن با نظارت متخصصان به عنوان بخشی از مراقبت های پیشگیرانه در سالمندان در معرض خطر گنجانده شود.

کلیدواژه ها:

اختلال خفیف شناختی (mci) ، فعالیت های ورزشی ، آزمون ایستادن روی یک پا ، تعادل ، چشمان بسته ، سالمندان

نویسندگان

یاسر رضائی

دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه ارومیه گروه رفتار حرکتی