پیش بینی سلامت عمومی مربیان ورزش شهر تهران بر اساس استرس و فرسودگی شغلی

هدف از این پژوهش توصیفی همبستگی پیش بینی سلامت عمومی مربیان ورزش شهر تهران بر اساس استرس و فرسودگی شغلی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه افراد دارای کارت مربیگری و معلمان ورزش شاغل در شهر تهران بود که از این بین و براساس جدول مورگان ۳۸۴ مربی و معلم تربیت بدنی به روش تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شد. افراد نمونه به پرسشنامه های استرس شغلی پارکر و دکوتیس (JSS) (۱۹۸۳)؛ فرسودگی شغلی مزلاج (۲۰۰۱) سلامت عمومی گلدبرگ (GHQ۲۸) پاسخ دادند. داده های حاصله به منظور تحلیل به روش همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره وارد نرم افزار SPSS۲۳ شد. نتایج پژوهش نشان داد استرس شغلی و فرسودگی شغلی روی هم رفته به میزان ۱۸/۲ درصد از سلامت عمومی مربیان ورزش شهر تهران پیش بینی می کند. همچنین ضرایب رگرسیون نشان می دهد متغیر استرس شغلی با (۰/۱۵۷-=B) و فرسودگی شغلی با (۰/۳۴۰ - B)؛ فشار زمانی (۲۰/۲۸۳) و اضطراب مربوط به شغل (۰/۲۶۸)؛ خستگی عاطفی (۰/۳۱۶)؛ مسخ شخصیت (۲۰/۴۲۲) و عملکرد فردی (۲۰/۳۵۴) رابطه منفی با سلامت عمومی مربیان ورزش شهر تهران دارد که این مقدار رابطه از نظر آماری با ۹۹ درصد اطمینان (۰/۰۱ > P) معنادار است.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، سلامت عمومی ، فرسودگی شغلی