اثربخشی تطبیقی برنامه ۱۰ هفته ای تمرینات مقاومتی عملکردی و سنتی همگام با تمرینات هوازی بر ترکیب بدنی، آمادگی جسمانی و کیفیت حرکتی پسران نوجوان چاق و دارای اضافه وزن

هدف از این مطالعه مقایسه تاثیرات ۱۰ هفته تمرین قدرتی عملکردی همراه با تمرین هوازی (TG) و تمرین مقاومتی سنتی همراه با تمرین هوازی (CG) بر ترکیب بدنی، آمادگی جسمانی و کیفیت حرکتی نوجوانان چاق بود. چهل شرکت کننده به طور تصادفی به گروه TG (۲۰ نفر) یا گروه CG (۲۰ نفر) گماشته شدند. هر گروه به مدت ۱۰ هفته پنج بار در هفته و هر بار به مدت ۱۲۰ دقیقه تحت برنامه تمرینی قرار گرفتند. تمام شرکت کنندگان از یک برنامه غذایی دقیق پیروی کردند. پارامترهای آنتروپومتریک، ترکیب بدنی، آمادگی جسمانی و کیفیت حرکتی در ابتدای مطالعه (پایه) و پس از مداخله ارزیابی شدند. تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر دوطرفه (ANOVA) اثر متقابل معناداری بین زمان و گروه را برای توده بدنی (P=۰.۰۴۳)، درصد چربی بدن (P=۰.۰۴۵)، شاخص توده بدنی (P=۰.۰۲۵)، دور گردن (P=۰.۰۰۱)، دور سینه (P=۰.۰۲۷)، قدرت پنجه دست چپ (P=۰.۰۴۳)، قدرت پنجه دست راست (P=۰.۰۴۸)، پرش طول از حالت ایستاده (P=۰.۰۴۴) و امتیاز کلی آزمون غربالگری عملکردی حرکت (FMS) (P=۰.۰۰۳) نشان داد و میزان بهبودی در گروه TG در مقایسه با CG بیشتر بود. مشاهده شد که گروه TG در بهبود ترکیب بدنی، آمادگی جسمانی و کیفیت حرکتی نوجوانان چاق موثرتر از گروه CG بود.

کلیدواژه ها:

چاقی ، ورزش ، تمرین ترکیبی ، سلامت جسمانی