تحلیل تاثیرات فیزیولوژیکی فعالیت های ورزشی بر بدن و بررسی روش های بهینه سازی عملکرد ورزشی از طریق تمرینات مختلف

هدف از پژوهش حاضر بررسی و مقایسه تاثیر چهار نوع برنامه تمرینی شامل تمرینات هوازی با شدت متوسط (MICT)، تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT)، تمرینات مقاومتی، و تمرینات ترکیبی بر شاخص های فیزیولوژیکی مهم نظیر VO۲max، آستانه لاکتات، ضربان قلب در حالت استراحت، درصد چربی بدن و توان بیهوازی بود. پژوهش به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه های موازی اجرا شد. شرکت کنندگان (۶۰=n) به مدت هشت هفته، تحت برنامه تمرینی قرار گرفتند و داده ها با آزمون ANCOVA و t زوجی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تمرینات HIIT بیشترین تاثیر را بر VO۲max و آستانه لاکتات داشتند، در حالی که تمرینات مقاومتی و ترکیبی در کاهش چربی بدن و افزایش توان بی هوازی موثرتر بودند. تمرینات MICT نیز بیشترین کاهش را در ضربان قلب استراحت ایجاد کردند. یافته ها حاکی از آن است که انتخاب نوع تمرین باید متناسب با هدف فیزیولوژیکی فرد انجام گیرد. تمرینات HIIT برای ارتقاء استقامت هوازی، تمرینات مقاومتی برای بهبود ترکیب بدنی و تمرینات هوازی برای سلامت قلبی توصیه می شود. همچنین تمرینات ترکیبی می توانند رویکردی متعادل برای بهینه سازی همه جانبه عملکرد ورزشی فراهم کنند. این پژوهش با ارائه داده های مقایسه ای می تواند راهنمایی کاربردی برای مربیان، ورزشی، متخصصان فیزیولوژی ورزش، و برنامه ریزین تمرینی در سطوح آماتور و نیمه حرفه ای فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

آستانه لاکتات ، ترکیب بدنی ، توان بی هوازی ، ضربان قلب استراحت ، بهینه سازی ، تمرین ، فیزیولوژی ورزش