بررسی اثر سرمایه اجتماعی بر کارآفرینی سازمانی با میانجی گری مولفه های فردی کارآفرینی در کارکنان سازمان ورزش شهرداری تهران

هدف این پژوهش، بررسی اثر میان سرمایه اجتماعی و کارآفرینی سازمانی با نقش میانجی مولفه های فردی کارآفرینی در میان کارکنان سازمان ورزش شهرداری تهران است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از حیث روش توصیفی-همبستگی می باشد. از میان ۲۰۳۶ نفر از کارکنان سازمان، با بهره گیری از جدول مورگان تعداد ۳۱۰ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سرمایه اجتماعی ناهپاهیت و گوشال (۰/۸۹=)، پرسشنامه کارآفرینی سازمانی مقیمی و همکاران (۰/۸۶=)، و پرسشنامه محقق ساخته مولفه های فردی کارآفرینی با پایایی (۰/۹۱=) و روایی همگرا (۰/۸۰) بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه، تحلیل عاملی تاییدی و اکتشافی و مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین سرمایه اجتماعی و کارآفرینی سازمانی، مولفه های شخصیتی، مهارتی و رفتاری کارکنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ همچنین ارتباط مثبت و معناداری میان مولفه های مهارتی و رفتاری با کارآفرینی سازمانی مشاهده شد؛ با این حال رابطه بین مولفه های شخصیتی و کارآفرینی از لحاظ آماری معنادار نبود. در مجموع، مدل مفهومی پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است. بر این اساس پیشنهاد می شود برای تقویت کارآفرینی در سازمان های ورزشی، اقداماتی نظیر برگزاری دوره های آموزشی، ارائه مشوق ها، بهره گیری از تجربیات کارآفرینان موفق و توجه به توسعه ویژگی های فردی کارآفرینی در سه حوزه شخصیتی، مهارتی و رفتاری در دستور کار قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کارآفرینی سازمانی ، ویژگی های شخصیتی ، ویژگی های مهارتی ، ویژگی های رفتاری ، سازمان ورزشی