تاثیر ورزش در طبیعت (Green Exercise) بر شاخصهای سلامت روانی-فیزیکی

مقدمه ورزش در طبیعت (Green Exercise) به عنوان رویکردی نوین در ارتقای سلامت جسمی و روانی مطرح شده است. مطالعات نشان می دهد که انجام فعالیت های بدنی در محیط های طبیعی می تواند اثرات مثبت بیشتری نسبت به ورزش در محیط های بسته بر شاخص های روانی فیزیکی داشته باشد. روش این مطالعه نیمه تجربی بر روی ۴۰ شرکت کننده ۲۰ نفر در گروه ورزش در طبیعت و ۲۰ نفر در گروه ورزش در محیط بسته طی ۸ هفته انجام شد مداخلات شامل تمرینات هوازی و کششی سه جلسه در هفته هر جلسه ۶۰ دقیقه بود. شاخص های سلامت شامل اضطراب (HADS)، نشاط روانی (OHI) و ظرفیت هوازی (VO۲max) مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد گروه ورزش در طبیعت نسبت به گروه ورزش در محیط بسته کاهش معنی دار اضطراب (۰.۰۱=p)، افزایش چشمگیر سطح نشاط (۰.۰۲=p) و بهبود قابل توجه ظرفیت هوازی (۰.۰۱=p) را تجربه کردند. داده ها بیانگر آن است که شرایط محیطی در کیفیت اثرات ورزش نقش مهمی دارد. نتیجه گیری ورزش در طبیعت نسبت به ورزش در محیط های بسته تاثیر بیشتری بر ارتقای شاخص های سلامت روانی فیزیکی دارد. توصیه می شود برنامه های ورزشی عمومی و توانبخشی با تاکید بر استفاده از محیط های طبیعی طراحی شوند.

کلیدواژه ها:

ورزش در طبیعت ، سلامت روانی ، سلامت فیزیکی ، اضطراب ، نشاط