تحلیل حقوقی قراردادهای هوشمند در کشتیرانی بین المللی

گسترش کاربرد قراردادهای هوشمند در زنجیره تامین دریایی می تواند کارایی و شفافیت معاملات بین المللی را افزایش دهد، اما پرسش های حقوقی مهمی درباره اثبات، اجرا، انتساب مسئولیت و تداخل با قواعد حمل و نقل دریایی پدید می آورد. این مطالعه با رویکردی توصیفی تحلیلی و ترکیب تحلیل، کنوانسیون ها، رویه های قضایی و بررسی نمونه های موردی سازگاری فنی قراردادهای هوشمند با چارچوب های حقوقی موجود را بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد قراردادهای هوشمند پتانسیل اتوماسیون بالا دارند اما بدون سازوکارهای حقوقی تکمیلی قراردادهای هیبریدی، استانداردهای اوراکل، داوری تخصصی ریسک های حقوقی قابل توجهی خواهند داشت. پیشنهاد می شود چارچوب های ترتیبی تطبیقی و الگوهای قراردادی استاندارد برای سازگارسازی فناوری و حفظ ثبات حقوقی تدوین شود.

کلیدواژه ها:

قرارداد ، هوشمند ، کشتیرانی بین المللی ، حقوق حمل و نقل دریایی ، اوراکل ، قرارداد هیبریدی