چالش های صلاحیت داوری بین المللی در اختلافات ناشی از سرمایه گذاری های دیجیتال و دارایی های نامشهود

با تحول سریع فناوری و دیجیتالی شدن اقتصاد جهانی شکل سرمایه گذاری های بین المللی دگرگون شده است. امروزه سرمایه گذاری ها به دارایی های فیزیکی محدود نمی شوند و دارایی هایی مانند داده، الگوریتم نرم افزار، خدمات ابری و مالکیت فکری به عناصر اصلی سرمایه گذاری خارجی در عصر دیجیتال تبدیل شده اند. این تحول همراه با رشد تجارت الکترونیکی و گسترش پلتفرم های بین المللی اختلافات جدیدی میان سرمایه گذاران دیجیتال و دولت ها ایجاد کرده است. با این حال موافقت نامه های سرمایه گذاری دوجانبه (BITS) و قواعد صلاحیتی نهادهای داوری مانند ICSID و UNCITRAL، فاقد تعریف جامع و به روز از «سرمایه» با دربرگیری دارایی های دیجیتال هستند. این مقاله با تحلیل مفهومی سرمایه گذاری دیجیتال چالش های حقوقی تعیین صلاحیت داوری را بررسی می کند. همچنین رویه های داوری پرونده های نوظهور و تعارض میان اصل حاکمیت ملی بر داده ها و آزادی سرمایه گذاری دیجیتال تحلیل شده و پیشنهاداتی برای بازنگری BITها، توسعه مفهوم سرمایه و ایجاد چارچوب های داوری ویژه ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

سرمایه گذاری ، دیجیتال ، دارایی های نامشهود ، داوری بین المللی ، موافقت نامه های سرمایه گذاری ، حاکمیت ملی ، داده ها