مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی و درمان شناختی رفتاری بر سرگشتگی ذهنی و تعاملات اجتماعی افراد مبتلا به اختلال افسردگی
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 9
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IPCAE02_0879
تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1404
چکیده مقاله:
این مطالعه به بررسی و مقایسه اثربخشی درمان طرحواره ای (Schema Therapy) و درمان شناختی-رفتاری (CBT) در کاهش سرگشتگی ذهنی و بهبود تعاملات اجتماعی افراد مبتلا به اختلال افسردگی پرداخته است. افسردگی یکی از شایع ترین اختلالات روانی است که به طور چشمگیری بر زندگی فردی و اجتماعی تاثیر می گذارد و معمولا با علائمی چون خلق پایین، عدم علاقه به فعالیت ها و سرگشتگی ذهنی همراه است. این تحقیق بر روی ۶۰ نفر از افراد مبتلا به افسردگی در رده سنی ۱۸ تا ۵۵ سال انجام شده است. برای ارزیابی اثر بخشی درمان ها از ابزارهایی نظیر مقیاس سرگشتگی ذهنی، پرسشنامه تعاملات اجتماعی و مقیاس افسردگی بک استفاده شده است. این مطالعه با طراحی پیش آزمون و پس آزمون به بررسی تاثیر درمان ها پرداخته و هر گروه تحت درمان یکی از دو روش قرار گرفته است. نتایج تحقیق نشان داد که هر دو روش درمانی CBT و درمان طرحواره ای تاثیرات مثبتی در کاهش سرگشتگی ذهنی و بهبود تعاملات اجتماعی داشته اند. با این حال، درمان طرحواره ای با تمرکز بر ریشه های عاطفی و شناختی افسردگی، تاثیر بیشتری در بهبود کیفیت زندگی افراد نشان داد. در این تحقیق، بهبود قابل توجهی در تعاملات اجتماعی و کاهش احساس سرگشتگی ذهنی در هر دو گروه مشاهده شد، ولی درمان طرحواره ای به دلیل کار بر روی الگوهای شناختی و عاطفی عمیق تر افسردگی، نتایج بهتری در کاهش نشانه های افسردگی و بهبود عملکرد اجتماعی داشت. محدودیت های این مطالعه شامل اندازه نمونه کوچک و مدت زمان محدود درمان است. بنابراین، پیشنهاد می شود که تحقیقات آینده با نمونه های بزرگتر و تمرکز بر ابعاد مختلف جمعیتی انجام شود تا اثرات بلندمدت و جامع تر این درمان ها مورد بررسی قرار گیرد. به ویژه، انجام تحقیقات با طول درمان بلندتر و پیگیری های طولانی مدت می تواند به درک بهتر اثرات پایدار این درمان ها کمک کند. همچنین، پیشنهاد می شود که تحقیقاتی با رویکردهای مختلف درمانی، مانند ترکیب CBT و درمان طرحواره ای، به منظور افزایش اثربخشی و تطابق بیشتر درمان ها با نیازهای فردی بیماران، انجام گیرد. این پژوهش می تواند راهگشای تحقیقات آینده و توسعه روش های درمانی جدید در بهبود وضعیت افراد مبتلا به افسردگی باشد و بر لزوم بررسی دقیق تر تاثیرات بلندمدت و کاربرد وسیع تر این درمان ها تاکید دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
راضیه پندارپورفرد
کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شاهرود، استان سمنان، ایران