آموزش و پرورش ایران در دوره باستان

نظام آموزش عصر ما حاصل هزاران سال تحول علمی، اجتماعی و برآمده از تجربه ها و آزمونهای جوامع مختلف بشری است. هدف از اجرای این پژوهش، شناخت آموزش و پرورش در ایران باستان می باشد. برای این کار باید خود را در موقعیت ذهنی آن دوران قرار دهیم و شرایط اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن دوران و وضع زندگی و نیازها و خواسته های نیاکانمان را بررسی نماییم تا بتوانیم نظام آموزشی خاص آن روزگار را دریافته و شیوه هایی که نیاکانمان در آموزش فرزندان این مرز و بوم به کار می بستند، درک نماییم. یافته ها حاکی از آن است که شیوه های تربیتی آن دوران نشات گرفته از دین زرتشت است و کودکان در آن دوران بدون محدودیت سنی و جنسیتی در صورتیکه نیاز مالی و اشتغال به کار نداشته اند، می توانستند از آموزشهای همگانی استفاده نمایند؛ اما در برهه ای از زمان اشتغال به دبیری تنها در انحصار طیف خاصی از اقشار جامعه قرار داشت. نتایج نشان می دهد که اخلاق، فرهنگ، سنن و قوانین ایرانی توانسته برای اولین بار نیکی، دانش و تمدن را به جامعه بشری عرضه نماید. راستگویی، درستکاری و مساوی دانستن تمام اقشار جامعه و تک روی نداشتن از مهمترین سر فصل های آموزشی در دوران باستان بوده است.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، ایران باستان ، دین زرتشت ، تعلیم و تربیت