اثربخشی طرحواره درمانی بر سرسختی روانشناختی و دلزدگی زناشویی زوجین دارای تعارضات زناشویی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر سرسختی روانشناختی و دلزدگی زناشویی زوجین دارای تعارضات زناشویی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش شامل زوجین دارای تعارضات زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر ساری در سال ۱۴۰۳ بوده است. سپس با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۳۲ زوج انتخاب شده اند و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۶ نفر و گروه کنترل ۱۶ نفر قرار گرفته اند. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه های سرسختی روانشناختی و دلزدگی زناشویی استفاده شد. سپس جلسات درمانی طرحواره درمانی به مدت ۱۰ جلسه(هفته ای دو جلسه ۹۰ دقیقه ای) بر اساس پروتکل تدوین شده توسط پژوهشگر برای آزمودنی های گروه های آزمایش اجرا شد. یافته های پژوهش پس از اجرا نشان داد که در گروه آزمایش، میزان نمرات سرسختی روانشناختی و دلزدگی زناشویی زوجین در پس آزمون نسبت به پیش آزمون معنادار بوده است. بنابراین می توان نتیجه گرفت که، طرحواره درمانی بر سرسختی روانشناختی و دلزدگی زناشویی زوجین دارای تعارضات زناشویی تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، سرسختی روانشناختی ، دلزدگی زناشویی ، زوجین ، تعارضات زناشویی