تجزیه تحلیل برنامه درسی سبز در آموزش تکنولوژیکی

با توسعه فناوری و روند صنعتی شدن سریع، هند با اثرات نامطلوب الگوی ناپایدار تولید و مصرف روبرو است. آموزش برای توسعه پایدار موجب کاهش تهدید تخریب محیط زیست و تخلیه منابع می شود. این مقاله از تحلیل محتوی برای بررسی میزان نقش برنامه درسی سبز در آموزش مهندسی استفاده کرده است. شاخص برنامه ریزی درسی سبز نشان می دهد که آموزش تکنولوژیکی هند از ادغام عمودی با تاکید کم تر بر ادغام افقی برنامه درسی سبز پیروی می کند که این موضوع منجر به ایجاد رفتار زیست محیطی و فرهنگ سبز ناپایدار در میان دانش آموزان شود. به علاوه، موسسات آموزش عالی بایستی قادر به درک و پذیرش اهمیت توسعه پایدار به جای پاسخ به رسمیت قانونی برای ایجاد یک اقتصاد سبز و کم کربن باشند.

کلیدواژه ها:

آموزش تکنولوژیکی ، توسعه پایدار ، شاخص برنامه درسی سبز ، هند