ارزیابی طراحی آزمایش و روش میکرواستخراج در تعیین کارموزین در نمونه های آبی

مطالعه حاضر به ارزیابی طراحی آزمایش و امکان سنجی روش میکرواستخراج در تعیین کارموزین در نمونه های آبی می پردازد. در راستای طراحی آزمایش، از طرح مرکب مرکزی روش سطح پاسخ برای مدل سازی و بهینه سازی عوامل موثر و تعیین بهینه شرایط در میکرواستخراج فاز مایع در تعیین کارموزین بهره گیری شد. نتایج حاصل از مطالعه نشان می دهد که مدل درجه دوم به کار رفته در روش سطح پاسخ دارای کفایت لازم است و می تواند به عنوان ابزاری موثر برای پیش بینی پاسخ ها در تعیین کارموزین در نمونه های آبی مورد استفاده قرار گیرد. مقادیر مناسب شامل ۲۱۵ میکرولیتر از حلال استخراجی، pH=۵، مدت زمان استخراج ۳ دقیقه و غلظت نمک ۱۵ درصد وزنی حجمی به دست آمده است. در این تکنیک ضریب همبستگی پیش بینی شده و ضریب همبستگی تعدیل شده به ترتیب مقادیر ۰.۹۹۹۱ و ۰.۹۹۹۵ را نشان داد که بیانگر وجود رابطه ای قوی و معنادار بین داده های واقعی و مقادیر پیش بینی شده با بهره گیری از تکنیک سطح پاسخ است. در نهایت این روش با موفقیت در شناسایی کارموزین در نمونه های آبی به کار گرفته شد و میزان استخراج بالای ۹۹ درصد را به همراه داشت.

کلیدواژه ها:

کارموزین ، نمونه های آبی ، طراحی آزمایش