سنتز و بررسی سینتیکی نانوالیاف کامپوزیتی کربوکسی متیل سلولز و پلی ونیل الکل به عنوان حامل داروی فنیتوئین

در این پژوهش، نانوالیاف کربوکسی متیل سلولز، توسط دستگاه الکتروریسی تهیه گردید. کربوکسی متیل سلولز به تنهایی خاصیت الکتروریسی نداشته و الیافی تشکیل نگردید به همین دلیل از پلی ونیل الکل به عنوان اتصال دهنده استفاده شد. نمونه هایی با غلظت های مختلف پلی ونیل الکل (w/v%) ۱۰ کربوکسی متیل سلولز (w/v%)۱ تهیه شده و وزن مولکولی و نسبت اختلاط آن ها بررسی شد. نتایج نشان داد که محلول پلی ونیل الکل (w/v%)۱۰ با وزن مولکولی ۱۲۴۰۰۰، کربوکسی متیل سلولز (w/v%) ۱ با نسبت اختلاط CMC:PVA برابر با ۴۰:۶۰، بهترین نمونه بوده و بهترین الیاف را تشکیل داد. سپس ماده فعال دارویی فنی توئین سدیم با غلظت های مختلف به محلول پلیمری اضافه شده و مورد الکتروریسی قرار گرفت تا نانوالیاف کامپوزیتی حامل دارو تهیه گردید رهایش آن مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که نانوالیاف پلی ونیل الکل، پس از ترکیب شدن با کربوکسی متیل سلولز افزایش قطر داشت. زاویه تماس این نانوالیاف در ثانیه ششم برابر با ۷ درجه، و نمونه فراآبدو روست بود. بیشترین میزان تورم در روز هفتم بررسی و برابر با ۳۱۱.۹% بود. پس از سی روز ۹۳.۶% از الیاف تخریب شد و میزان رهایش داروی فنی توئین تا ۸ ساعت به صورت افزایشی بود و بعد از آن تا ۲۴ ساعت ثابت باقی ماند.

کلیدواژه ها:

نانوالیاف ، الکتروریسی ، نانوکامپوزیت ، فنی توئین ، کربوکسی متیل سلولز ، نانوحامل دارویی