طراحی و بهینه سازی بخش سولفور زدایی پالایشگاه به روش سولفورزدایی هیدروژنی

هدف از این پژوهش طراحی و بهینه سازی بخش سولفور زدایی پالایشگاه به روش سولفورزدایی هیدروژنی بود. پیکربندی فرایند سولفورزدایی هیدروژنی برای ۲۶ مایع یونی تجاری موجود مورد مطالعه قرار گرفت و با دو روش بازسازی تکمیل شد. بازسازی استخراجی با استفاده از n-هگزان و بازسازی از طریق نیتروژن و/یا هوا سلب معیارهای غربالگری مایع یونی منجر به شش مایع یونی ممکن برای بازسازی استخراجی و نه مایع یونی برای بازسازی با استفاده از نیتروژن یا هوا زدایی شد. از شبیه سازی Aspen Plus برای فرایند سولفورزدایی هیدروژنی با استفاده از سایر مایع یونی استفاده شد نشان دادیم از بین مایعات یونی مورد بررسی مایع یونی ۱۷ بهترین گزینه است. همچنان گوگرد کل PPM بالایی را در جریان سیالات هیدروکربوری تیمار شده نشان می دهد. این نشان می دهد که تکنیک های بازسازی پیشنهادی به خوبی با مایع یونی مذکور کار می کنند اما باید به استفاده از سایر تکنیک های گوگرد زدایی یا بهینه سازی بخش فرایند سولفورزدایی هیدروژنی توجه شود. جداسازی اجزای گوگرد در سولفورزدایی با استفاده از یک ستون تقطیر در شرایط جوی (۲۵ درجه سانتی گراد و ۱.۰۱۳۲۵ بار) انجام شده است. این روش جداسازی منجر به حذف کامل BT و DBT شد. با این حال این روش منجر به جذب ۸۰ تیوفن در جریان n-هگزان شد. این نشان می دهد که تکنیک های دیگری باید برای جداسازی n-هگزان از گوگرد مورد بررسی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

طراحی و بهینه سازی ، پالایشگاه ، سولفور زدایی ، سولفورزدایی هیدروژنی