خلاصه رفتار درمانی در اختلالات اضطرابی

اختلالات اضطرابی یکی از شایعترین اختلالات روانشناختی در سطح جهان هستند که با علائمی همچون نگرانی افراطی، افکار مزاحم، تنش جسمانی و اجتناب رفتاری مشخص می شوند. این اختلالات نه تنها باعث کاهش کارکرد فردی و اجتماعی می شوند بلکه هزینه های سنگینی را بر نظام سلامت تحمیل می کنند. در سال های اخیر درمان های متنوعی برای کاهش اضطراب پیشنهاد شده است اما رفتار درمانی شناختی-رفتاری (CBT) به عنوان یکی از موثرترین و شواهد-مبناترین رویکردها شناخته می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رفتار درمانی بر کاهش علائم اضطراب در مراجعان مبتلا به اختلالات اضطرابی انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه مراجعان مراکز مشاوره شهر... در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه اضطراب بک (BAI) بود که پایایی و روایی مناسبی دارد. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای رفتار درمانی شناختی-رفتاری دریافت کردند در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس بررسی شد. نتایج نشان داد که میانگین نمرات اضطراب در گروه آزمایش به شکل معناداری کاهش یافت (F=۱۸.۷۲)، در حالی که در گروه کنترل تغییر چشمگیری مشاهده نشد. یافته ها نشان داد که CBT می تواند به عنوان یک مداخله موثر و پایدار در کاهش علائم اضطراب مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین پیشنهاد می شود که روانشناسان و مشاوران این روش را به عنوان خط اول درمان اختلالات اضطرابی به کار گیرند.

کلیدواژه ها:

رفتار درمانی ، شناختی ، اضطراب ، اختلالات اضطرابی ، CBT