تاثیر بازیهای حرکتی و جسمانی بر بهبود تمرکز و کاهش بیش فعالی در آموزش ابتدایی

بیش فعالی و اختلال نقص توجه (ADHD) از شایعترین مشکلات رفتاری و شناختی در دانش آموزان دوره ابتدایی محسوب می شوند که پیامدهای منفی متعددی بر عملکرد تحصیلی، سلامت روان و تعاملات اجتماعی کودکان دارند. با توجه به محدودیت ها و عوارض جانبی داروهای متداول، پژوهش های نوین به دنبال یافتن راهکارهای غیردارویی موثر، پایدار و سازگار با محیط آموزشی هستند. در این راستا، بازی های حرکتی و جسمانی به عنوان مداخلاتی چندوجهی که شامل فعالیت های تعادلی، هماهنگی حسی-حرکتی و ورزش های هوازی می شوند توجه فراوانی را به خود جلب کرده اند. هدف این مقاله مروری، تحلیل نظام مند و تلفیقی شواهد علمی منتشر شده از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ در پایگاه های معتبر بین المللی است که به بررسی اثرات مستقیم و غیرمستقیم بازی های حرکتی بر بهبود توجه و کاهش علائم بیش فعالی در کودکان ابتدایی می پردازند. یافته های این مرور نشان می دهد که برنامه های منظم و هدفمند بازی های حرکتی با تحریک نوروفیزیولوژیکی مناطق مرتبط با توجه و خودکنترلی در مغز موجب افزایش ظرفیت پردازش شناختی، کاهش رفتارهای تکانشی و بهبود مهارت های خودتنظیمی در کودکان بیش فعال می شود، همچنین این فعالیت ها با کاهش سطح استرس و اضطراب، بهبود کیفیت خواب و تقویت روابط اجتماعی تاثیر مثبتی بر سلامت روان و عملکرد کلی دانش آموزان دارند. بر اساس این شواهد، ادغام بازی های حرکتی در برنامه های درسی مدارس ابتدایی می تواند به عنوان یک رویکرد جامع و کم هزینه در مدیریت بیش فعالی و ارتقای کیفیت یادگیری مطرح شود.

کلیدواژه ها:

بازی های حرکتی ، بیش فعالی ، تمرکز ، دانش آموزان ابتدایی ، اختلال نقص توجه (ADHD)