اثربخشی بازی درمانی به شیوه تراپلی بر بهبود مشکلات هیجانی اجتماعی دانش آموزان پسر دوره ی دوم ابتدایی شهرستان شهربابک

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی بازی درمانی به شیوه تراپلی بر بهبود مشکلات هیجانی اجتماعی دانش آموزان پسر دوره ی دوم ابتدایی شهرستان شهربابک انجام شد. این تحقیق از نوع نیمه آزمایشی بود. جامعه آماری مورد مطالعه شامل کلیه دانش آموزان پسر دوره ی دوم ابتدایی شهربابک در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از بین آنها ۳۰ نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. در این پژوهش ۱۰ جلسه بازی درمانی تراپلی انجام شد و برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه مشکلات هیجانی اجتماعی گودمن (۱۹۹۷) استفاده گردید. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کواریانس استفاده شد. یافته ها نشان داد بازی درمانی به شیوه تراپلی می تواند سبب بهبود مشکلات هیجانی اجتماعی دانش آموزان گردد. لذا از یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که بازی درمانی به شیوه ی تراپلی با بهره گیری از رابطه ی والد فرزند و قدرت درمانی بازی می تواند اثرات قابل توجهی را در سطح مدارس در بهبود مشکلات هیجانی اجتماعی ایفا کند و مورد استفاده دست اندرکاران آموزش و پرورش قرار بگیرد.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی به شیوه تراپلی ، مشکلات هیجانی ، اجتماعی ، دانش آموزان پسر